I Lost My Body อนิเมชันจากฝรั่งเศส ได้รับรางวัลชนะเลิศรางวัลออสการ์ 2020

redcafe I Lost My Body อนิเมชันจากฝรั่งเศส ได้รับรางวัลชนะเลิศรางวัลออสการ์ 2020

I Lost My Body คือภาพยนตร์อนิเมชันความยาว 81 นาที จากฝรั่งเศส เล่าเรื่องของ ‘มือขวา’ ที่กลับคืนมามีชีวิต และหนีจากตู้แช่แข็ง ในห้องแล็บโรงพยาบาล ออกผจญภัยในเมืองปารีส เพื่อจุดมุ่งหมาย ที่สำคัญที่สุดคือ การตามหาร่างที่หายไป

redcafe.co

ระหว่างที่การเดินทาง ของมือขวาเริ่มขึ้น อีกเส้นเรื่องก็เล่าย้อน ไปถึงเจ้าของมือ หรือ Naoufel ในวัยเด็กที่กลายเป็นลูกกำพร้า และใช้ชีวิต กับผู้อุปการะ เขาเติบโตขึ้นมาอย่างโดดเดี่ยวตลอดชีวิต มีเพียง Gabrielle ผู้หญิงแปลกหน้า คนหนึ่งที่อยู่ ๆ ก็กลายเป็นคนที่มานั่งอยู่ในใจ หนังตัดสลับไปมา ระหว่าง 2 เส้นเรื่อง ได้อย่างพอดิบพอดี และนำไปสู่การคลี่คลายปมทั้งหมดในตอนท้าย

ความน่าสนใจคือ การเล่า 2 เรื่อง จากตัวละครเดียวกันคือ Naoufel และมือขวาของเขา โดยคาแรกเตอร์แล้ว Naoufel คือเด็กหนุ่มที่โชคชะตาเล่นตลก ทำให้ภาพฝันวัยเด็ก ต้องพังทลาย ไม่มีอะไรที่ทำให้เขาอยากดึงตัวเอง กลับขึ้นมา การได้พบ Gabrielle เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ ที่ทำให้เขากลับมามีชีวิต มีความฝันอีกครั้ง ในขณะที่มือขวาของเขา กลับสู้ชีวิต เราเห็นการไขว่คว้า การแก้ปัญหา ความไม่ยอมแพ้ในฉากหลายตอน

redcafe.co

Jeremy Clapin ผู้กำกับ ได้อธิบายไอเดีย ของเขาเกี่ยวกับ อนิเมชันเรื่องนี้ “ผมต้องการสร้าง ความเชื่อมโยง ระหว่างมือขวา และตัว Naoufel ไอเดียที่ผมใช้คือ การทำให้มันเกิดขึ้น ผ่านเสียง เพราะมือพูดไม่ได้ นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมเขาจึงชอบบันทึกเสียง บรรยากาศรอบตัว และเก็บเทป คาสเซตต์เหล่านั้นไว้ กระทั่งการพบกัน ของ Naoufel และ Gabrielle ก็ผ่านเสียงเช่นกัน ผมชอบความรู้สึกนี้มาก เสียง ที่มีตึก 35 ชั้น ขวางกั้นเอาไว้”

redcafe.co

ระหว่างชม ภาพยนตร์ เราจะเก็บสะสมข้อมูล ในชีวิตของ Naoufel มากขึ้นเรื่อย ๆ เราเชื่อว่า หลายประสบการณ์ ในชีวิตของเขาจะเกี่ยวข้อง กับความทรงจำ ของคนทั่วไปได้ไม่ยาก ทั้งการนั่งรถ ไปกับครอบครัว ในวัยเด็ก ทะเลครั้งที่ยังอยู่ ในความจำ เสียง และกลิ่นของสองข้าง ทางตอนที่รถกำลัง วิ่งเข้าไปในป่า สัมผัสของทราย ที่ร่วงหล่นจากมือ ฯลฯ แต่เมื่อจากความทรงจำ ที่เต็มไปด้วย ผู้คนที่รักแวดล้อม กลายเป็นความจริง ที่เงียบเหงา และโดดเดี่ยว มันทำให้เรา เข้าถึงหัวใจของ Naoufel ที่ไม่มีจุดมุ่งหมาย ในชีวิต เหลือให้ฝันถึง  และคำถามก็คือ สุดท้ายแล้ว เราจะเลือก มีชีวิตอย่างไรต่อไป

redcafe.co

โดยเริ่มแรก โปรเจกต์ ภาพยนตร์ เรื่องนี้ เกิดจากโปรดิวเซอร์ Marc Du Pontavice ได้อ่านนิยาย Happy Hand (2006) ของ Guillaume Laurant ในปี 2010 และพบว่า เรื่องราวมันน่าสนใจมาก ๆ และเมื่อนึกเป็นภาพขึ้นมา ทางเดียวที่จะสร้าง เรื่องเหล่านี้ คือ ภาพยนตร์แอนิเมชัน “การถ่ายทอด ความรู้สึก และคาแรกเตอร์ ของมือขวา ที่ไม่มีตา ปาก หรือใบหน้า การที่จะทำให้อวัยวะ มีห้านิ้วเรียกร้องความเห็นใจ จากคนดูได้นับเป็น ความท้าทายมาก ๆ นะครับ” จากนั้นเขาได้ชวน Jeremy Clapin มารับหน้าที่ผู้กำกับ และเขียนบทร่วม กับเจ้าของหนังสือ Guillaume Laurant (ผู้เขียนบทภาพยนตร์ Amélie)

คลิกชมคลิป


ข่าวกีฬาฟุตบอล สดใหม่อัพเดททุกความเคลื่อนไหว ได้ที่ Redcafe.co

รับชมฟุตบอล สดคุณภาพระดับ HD ได้ที่ Tidkobjor.com

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *